Bewustzijn van hoogteziekte

Bewustwording van hoogteziekte: een breed scala aan gevarieerde reizen, van ontspannen tot avontuurlijk en uitdagend tot veeleisende trektochten en avonturen in de hoge heuvels en bergkammen van 's werelds hoogste Himalaya-regio rond Nepal, Tibet en Bhutan.

De meeste reizigers en avonturiers zijn zich er waarschijnlijk wel van bewust dat trektochten of beklimmingen in hooggelegen gebieden een risico vormen op hoogteziekte (AMS).

Life Himalaya biedt gedetailleerde informatie over hoogteziekte en gerelateerde problemen.

Symptomen van hoogteziekte:

In plaats van één of twee, begint er meestal een groep symptomen te verschijnen naarmate iemand hoogte wint. Deze symptomen variëren in intensiteit en de hoogte waarop ze optreden, afhankelijk van de persoon die ze ervaart. Het overheersende kenmerk van hoogteaanpassing is hoofdpijn.

Meestal treedt hoofdpijn 's avonds op na een lange dag klimmen. De hoofdpijn zou verlicht moeten worden met aspirine en zou de volgende ochtend weer verdwenen moeten zijn. De belangrijkste symptomen die gepaard gaan met hoogteziekte zijn hoofdpijn en zwakte, slapeloosheid, vaak gepaard met een onregelmatige ademhaling, vooral 's nachts, vochtretentie [oedeem], met name rond de ogen of vingers, afhankelijk van de ernst van de hoogteziekte, droge hoest, lichte misselijkheid, verlies van eetlust, ataxie of coördinatieproblemen en ernstige kortademigheid in rust.

Als de symptomen licht hinderlijk zijn, moet u rusten tot ze afnemen. Als de symptomen verergeren of niet verdwijnen na een nachtje slapen, moet u afdalen tot u zich weer beter voelt.

Basiskennis over hoogteziekte

De basisbehandeling voor ernstige hoogteziekte is onmiddellijke afdaling : hoogteziekte kan snel verergeren zodra de symptomen ernstig worden. De getroffen persoon moet worden afgedaald tot een hoogte tussen 300 en 450 meter; de afstand neemt toe naarmate de symptomen ernstiger zijn.

Het geneesmiddel acetazolamide [Diamox] wordt gebruikt om te helpen bij de acclimatisatie tijdens reizen naar grote hoogte. Sommige rapporten geven aan dat het geneesmiddel, naast het gebruik ter preventie, ook nuttig kan zijn bij de behandeling van de beginstadia van hoogteziekte. Het is aangetoond dat mensen met hoofdpijn, misselijkheid en een algemeen gevoel van malaise aanzienlijk verbeterden binnen 30 minuten na inname van de tabletten. De dosering voor volwassenen is 250 mg, tweemaal daags per tablet.

De meest uitgesproken en irritante bijwerking is een tintelend gevoel dat op elke plek en zonder waarschuwing kan optreden. De dosis kan worden verlaagd tot 250 mg per dag. Het wordt aanbevolen om met het medicijn te beginnen op de ochtend van de klim boven 3000 meter en door te gaan tot de afdaling of totdat de persoon zich geacclimatiseerd voelt. Als u besluit acetazolamide te gebruiken, informeer dan uw gids/groepsleider. Het mag niet worden gebruikt door mensen die allergisch zijn voor zwavelhoudende geneesmiddelen.

Ernstige hoogteziekte treft slechts weinig trekkers; de meesten weten wanneer ze moeten stoppen en terug naar beneden moeten gaan. Al onze trektochten zijn gebaseerd op ervaring en zijn zo gepland dat de hoogte geleidelijk toeneemt , met voldoende rust- en acclimatisatiedagen . Bovenstaande korte toelichting op hoogteziekte dient om uit te leggen wat het is en de symptomen te beschrijven. Preventie is eenvoudig: maak een geleidelijke stijging en neem voldoende rust op tussenliggende hoogtes.

Als u van plan bent om met een lokale professionele gids en drager in de Himalaya te gaan trekken, maakt u na een trektocht van 2500 meter slechts 300 tot 400 meter per dag. Elke dag na aankomst bij de lodge maakt u een acclimatisatiewandeling van 150 tot 300 meter.

Hoog klimmen en laag slapen is het beste principe om hoogteziekte te voorkomen. Daarnaast is het drinken van 3 tot 4 liter water , knoflooksoep en gemberthee de beste manier om hoogteziekte tegen te gaan.

Eet tijdens de terugtocht altijd verse, lokale gerechten zoals Nepalese dalbath, vegetarische momo en sherpa-stoofpot als je je ziek voelt.