Region Makalu

Trekking w regionie Makalu leży we wschodniej części Nepalu, pomiędzy Solukhumbu a dystryktem Sankhuwasabha w prowincji nr 1. Region ten słynie z gniazdowania Góra Makalu (8485 m n.p.m./27838 stóp), piąty co do wysokości szczyt świata, oraz liczne ekscytujące trasy trekkingowe. W 1992 roku utworzono Park Narodowy Makalu Barun, obejmujący 2330 km² tego regionu. Obszar chroniony rozciąga się na około 44 km/27 mil z północy na południe i około 66 km/41 mil z zachodu na wschód.

Wszystkie olśniewające szlaki przebiegają przez ten park, więc spędzisz tu trochę czasu pełnego przygód. Szlak wije się przez pięć stref ekologicznych, zaczynając od tropikalnej i subtropikalnej w dolinie Arun. Następnie, przechodząc przez strefę umiarkowaną niższą i wyższą, szlak prowadzi do subalpejskiej, a następnie przez alpejskie pastwiska. W regionie Makalu rozpoczynasz wędrówkę poniżej 1000 m n.p.m. i kierujesz się powyżej 5000 m n.p.m.

Przechodząc przez roślinność, region Makalu charakteryzuje się dużą różnorodnością lasów na szlaku. Jednak ich wygląd zmienia się w zależności od temperatury, śniegu i wilgotności na różnych wysokościach.

Turyści mają okazję zobaczyć lasy Sal poniżej 3300 stóp, a także lasy Schima i Chinkapin na wysokości od 3300 do 6600 stóp; dęby, magnolie i klony na wysokości od 6600 do 9800 stóp; jałowce, brzozy i jodły na wysokości od 9800 do 13000 stóp; a także rododendrony, kwiaty polne i zioła powyżej 13000 stóp.

Oprócz piątego co do wysokości szczytu, w regionie Makalu znajduje się 16 innych gór, takich jak Chamalang, Mera, Baruntse, Kang Chun Tse, Kartse, Chagrin i inne. Ze szlaków można również zobaczyć Everest, Lhotse, Nuptse i wiele innych.

Ponadto, region Makalu, oferujący wspaniałe widoki, jest domem dla wielu grup etnicznych, takich jak Limbu, Newarowie, Gurungowie, Tamangowie, Bramini, Szerpowie i Czettri. Ludzie ci wyznają buddyzm tybetański lub hinduizm, dzięki czemu podróżni mogą poznać unikalny styl życia, tradycje i zwyczaje.

Środowisko naturalne regionu Makalu jest bardzo przyjazne, a gościnność gościnna jest ciepła i przytulna. Podczas pobytu odwiedzający mogą cieszyć się różnorodnością kulturową i krajobrazową.

Jeśli chcesz odwiedzić region Makalu, masz do wyboru kilka tras trekkingowych, takich jak: Trekking do bazy Makalu, Makalu Sherpani Col Pass Trek, Mundum Kirat Rai Culture Trek i wiele innych.

Ogólnie rzecz biorąc, region Makalu łączy w sobie naturalne piękno, wyjątkową różnorodność i egzotyczne szlaki. Region ten jest sławny, ale nie tak zatłoczony jak Everest czy Annapurna, więc można go zwiedzać w spokoju.

Główne atrakcje Makalu

Dolina Barun

Dolina Barun jest piękna i leży u podnóża góry Makalu, w himalajskich lodowcach. Dolina w całości znajduje się na terenie Parku Narodowego Makalu-Barun i zajmuje powierzchnię około 46 km/29 mil.

Ta piękna dolina charakteryzuje się większą wilgotnością niż inne doliny Himalajów, ponieważ porastają ją gęstsze lasy i występują tam większe opady deszczu. Położona u podnóża Makalu, Dolina Barun oferuje wspaniałe widoki na kilka pasm górskich.

Oferuje również doskonałą różnorodność: nierówne skały otaczają bujną zieloną dżunglę, kolorowe kwiaty kwitną pod ośnieżonym szczytem, ​​a wodospady spadają w głąb głębokich wąwozów.

Wyjątkowe ukształtowanie terenu Doliny Barun kryje w sobie jedne z najlepszych, dziewiczych ekosystemów górskich na świecie. Turyści mogą podziwiać rzadkie gatunki roślin, ptaków i zwierząt, które dobrze prosperują w tym klimacie, a także siedliska.

To również raj dla miłośników obserwacji ptaków, ponieważ w tym parku narodowym żyje około 433 gatunków ptaków. Kolejną fascynującą cechą doliny Barun jest to, że powstała ona dzięki rzece Barun i zimą zamienia się w lodowiec.

Obóz bazowy Makalu

Wizyta w bazie Makalu na zawsze pozostanie główną atrakcją regionu Makalu. Położona na wysokości 4900 m n.p.m./16076 stóp, oferuje jedne z najpiękniejszych widoków na… Everest, Kanchenjungai więcej białych szczytów.

Makalu to piąty co do wysokości szczyt, dlatego jego baza stanowi główną atrakcję dla trekkerów. Osoby poszukujące przygód w odległym i egzotycznym otoczeniu odwiedzają region Makalu.

W drodze do bazy Makalu mijasz bogate pola uprawne, ciche szlaki, rzadką przyrodę, gęste lasy i unikalną kulturę. Kemping u podnóża bazy Makalu Góra Makalu daje wyraźne poczucie spełnienia tym, którzy nie mogli go przesłać.

Ripuk

Ripuk to jedno z pastwisk (wyżyn) położonych w Dolinie Barun, gdzie mieszkańcy budują swoje krótkotrwałe, sezonowe osady. Wieki temu rzeka Barun była lodowcem płynącym z północy, który później ukształtował tę piękną dolinę naszych czasów.

Odwiedzasz Ripuk podczas trekkingu po regionie Makalu, ponieważ leży on na trasie. Podczas pobytu możesz obserwować kaskady wodospadu płynące przez surowy krajobraz, ukazując jednocześnie wieczność i poczucie płynności.

Najlepszy czas na zwiedzanie regionu Makalu

Zastanawiasz się, kiedy najlepiej zwiedzać region Makalu? Można go zwiedzać przez cały rok. Możesz wybrać się tam wiosną, jesienią, zimą lub w porze monsunowej, w zależności od upodobań. Jednak wielu turystów preferuje wiosnę i jesień.

Wiosna zaczyna się i kończy od marca do maja. Ta pora roku oferuje zieleń, nową erę życia w lasach i piękne krajobrazy. Niebo jest czyste, a dzień jasny. Region jest ciepły, z temperaturami od 11 do 18 stopni.

Jesień zaczyna się i kończy we wrześniu, a kończy w listopadzie. Ta pora roku oferuje kwitnące dzikie kwiaty, deszczowe widoki i idealną pogodę. Niebo jest krystalicznie czyste, dni słoneczne, a temperatury wahają się od 24 do 32 stopni.

Zima zaczyna się i kończy od grudnia do lutego. Ta pora roku oferuje ośnieżone szczyty, białe lasy i chłodną pogodę. Niebo lśni, ale temperatura jest niska (spada do minusa), przez co jest zimno.

Monsun zaczyna się i kończy od czerwca do sierpnia. Ten sezon oferuje nowe gatunki roślin i flory. Niebo jest zachmurzone, a region Makalu notuje więcej opadów niż inne. Szlaki są śliskie, a temperatura umiarkowana (od 19 do 28 stopni).

Stopień Trekkingu

Trekking w regionie Makalu ma poziomy od umiarkowanych do trudnych, w zależności od wysokości. Osoby z doświadczeniem uznają go za łatwy, ale początkujący będą mieli trudności i uznają go za trudny.

Szlaki są nierówne, wyboiste i zakurzone, a także prowadzą przez liczne zygzakowate, strome podjazdy i spadki. Dlatego turyści muszą wykazać się ogromną wytrzymałością, aby pokonywać pieszo kilka godzin dziennie.

Kolejnym czynnikiem utrudniającym trekking jest wysokość, ponieważ przemieszczanie się z niskich na wysokie wysokości u niektórych osób wywołuje chorobę wysokościową. Jedynym lekarstwem na to jest zatem aklimatyzacja.

Aklimatyzacja pomaga organizmowi przystosować się do przebywania na większej wysokości i zmniejsza ryzyko wystąpienia choroby wysokościowej.

Podczas aklimatyzacji odpoczywasz w jednej z wiosek przez dzień lub dwa. Nie śpisz jednak, tylko w ciągu dnia docierasz do wyżej położonych miejsc i schodzisz w dół. wysokość na noc.