راهنمای سفر به کمپ اصلی اورست، گیاهان و جانوران: حیات وحش، پرندگان، گل‌ها، فرهنگ شرپاها و صومعه‌های طول مسیر

وقتی بیشتر مردم در مورد آن می‌شنوند بیس کمپ اورست سفر، تنها چیزی که به ذهنشان خطور می‌کند ایستادن در دامنه بلندترین کوه جهان، کوه اورست، است. اکثر مردم فکر می‌کنند این فقط سفری برای لذت بردن از طبیعت، هیمالیای نفس‌گیر، پل‌های معلق هیجان‌انگیز و چالش‌های پیاده‌روی است. اما پیاده‌روی EBC چیزی بیش از یک ماجراجویی کوهستانی است؛ این همچنین یک موزه زنده از تنوع زیستی هیمالیا است که در آن می‌توان گل‌های نادر آلپ و حیات وحش در معرض خطر را کشف کرد.

به محض اینکه سفر خود را از شهر لوکلا آغاز کنید، از میان یکی از متنوع‌ترین اکوسیستم‌های کوهستانی کره زمین عبور خواهید کرد. از جنگل‌های سرسبز رودودندرون و مراتع آلپی گرفته تا حیات وحش نادر هیمالیا و صومعه‌های چند صد ساله، هر روز در مسیر پیاده‌روی در منطقه خومبو نپال، تجربیات و خاطرات جدیدی خواهید داشت.

بیشتر مسیر پیاده‌روی این راهنمای گیاهان و جانوران برای صعود به کمپ اصلی اورست در پارک ملی ساگارماتا، یک منطقه حفاظت‌شده و میراث جهانی یونسکو، قرار دارد. حیات وحش این پارک شامل برخی از گونه‌های نادر مانند پلنگ برفی، پاندای قرمز و بیش از ۲۰۰ گونه پرنده است که آن را به بهشتی برای دوستداران طبیعت و ماجراجویان تبدیل می‌کند.

بسته به فصل، کوهنوردان می‌توانند در بهار با جنگل‌های شکوفه‌های رودودندرون، در پاییز با مناظر کوهستانی شفاف و حیات وحش فعال که برای زمستان آماده می‌شوند، روبرو شوند. حتی در فصل باران‌های موسمی، کوهنوردان می‌توانند شاهد شکوفایی گل‌های وحشی و گیاهان دارویی باشند. هر فصل، صرف نظر از زمانی که از اینجا بازدید می‌کنید، شما را با ویژگی‌های منحصر به فرد خود شگفت‌زده خواهد کرد.

راهنمای گیاهان و جانوران مسیر کمپ اصلی اورست، در تمام این مسیرها همراه شما است تا به شما کمک کند طبیعت دیدنی این منطقه خارق‌العاده را بشناسید، قدر آن را بدانید و با احترام به تماشای آن بنشینید و در عین حال، از سفر پیاده‌روی در منطقه اورست تا جایی که می‌خواهید لذت ببرید.

نمای کلی از منطقه پیاده‌روی کمپ اصلی اورست

جغرافیای منطقه خومبو

کمپ اصلی اورست در منطقه باشکوه خومبو یا اورست در شمال شرقی نپال واقع شده است. منطقه خومبو مناظر خیره‌کننده و گسترده‌ای مانند کوهستان‌های ناهموار، یخچال‌های طبیعی، رودخانه‌ها، جنگل‌ها و زیباترین و معروف‌ترین رشته‌کوه‌های هیمالیا را به نمایش می‌گذارد. این منطقه همچنین محل زندگی جامعه شرپاها است که فرهنگ و تاریخ متمایز خود را دارند.

قله‌های کوهستان در منطقه خومبو در نزدیکی مرز تبت واقع شده‌اند. در میان قله‌های شناخته‌شده و اغلب پوشیده از برف کوهستان، همزمان می‌توان اورست، آمادابلام، لوتسه، نوپتسه و چو اویو را در حین پیاده‌روی در مسیر EBC مشاهده کرد. با وجود آب و هوای نه چندان مساعد، این مناطق مرتفع، محیطی عجیب و غریب را تشکیل می‌دهند که در آن حیوانات و گیاهان مختلف در کنار هم زندگی می‌کنند.

سفر به کمپ اصلی اورست از لوکلا آغاز می‌شود. این شهر کوهستانی کوچک در ارتفاع ۲۸۶۰ متری قرار دارد. از اینجا، مسیر از روستاهای زیبای شرپا مانند فاکدینگ، نامچه بازار، تنگبوچه، دینگبوچه، لوبوچه و گوراک شپ عبور می‌کند و در نهایت به ارتفاع افسانه‌ای ۵۳۶۴ متری می‌رسد. با افزایش تدریجی ارتفاع در حین پیاده‌روی در روستاهای مختلف در هر روز، مناظر نیز به تدریج تغییر می‌کنند.

می‌توانید مسیر را پوشیده از جنگل‌هایی پر از درختان صنوبر، کاج و رودودندرون ببینید. هرچه بالاتر می‌روید، بوته‌ها، علفزارها و مناظر کوهستانی ناهموار را می‌بینید. بالای ۴۰۰۰ متر به دلیل سرما و شرایط سخت، پوشش گیاهی کمی پیدا می‌کنید. تنها تعداد کمی از گیاهانی که می‌توانند در آب و هوای ارتفاعات بالا زنده بمانند، قابل مشاهده هستند. تغییر بزرگ در اکوسیستم، سفر به کمپ اصلی اورست را خاص و رضایت‌بخش می‌کند.

پارک ملی ساگارماثا

پارک ملی ساگارماتا در سال ۱۹۷۶ تأسیس شد و بیش از ۱۱۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد که از هسته اصلی مسیر راهنمای گیاهان و جانوران کمپ اصلی اورست محافظت می‌کند. این پارک در سال ۱۹۷۹ با قرار گرفتن در فهرست میراث جهانی یونسکو به دلیل زیبایی طبیعی استثنایی و اهمیت اکولوژیکی خود، تاریخ‌ساز شد. پس از رسیدن به مونجو، کوهنوردان وارد ورودی این پارک می‌شوند تا سفر خود را به قلب کوهستان ادامه دهند.

این پارک نقش بسیار مهمی در حفظ جانوران و گیاهان منحصر به فرد منطقه خومبو ایفا می‌کند. بسیاری از گونه‌های نادر و مرتفع در محدوده آن زندگی می‌کنند و آن را به پناهگاهی برای تنوع زیستی هیمالیا تبدیل می‌کنند. به دلیل سهم برجسته آن در حفاظت از محیط زیست، می‌توانیم از زیبایی طبیعی بکر آن لذت ببریم و آن را به نسل‌های آینده منتقل کنیم. نه تنها حیات وحش و گیاهان، بلکه خانه صومعه‌ها، روستاها و اماکن مقدس چند صد ساله نیز هست. بنابراین، این پارک همچنین نمایانگر هویت فرهنگی مردم شرپا است و ... منطقه اورست حتی خاص تر

مسیر پیاده‌روی کمپ اصلی اورست از جنس فلور

مناطق پوشش گیاهی در امتداد مسیر

به محض اینکه سفر خود را در منطقه خومبو آغاز کنید، این فرصت بی‌نظیر را خواهید داشت که با افزایش ارتفاع، از میان پوشش گیاهیِ در حال تغییرِ چشمگیر عبور کنید.

جنگل‌های هیمالیای سفلی (۲۵۰۰ تا ۳۵۰۰ متر)

جنگل‌های هیمالیای پست بین مسیرهای لوکا، فاکدینگ و مونجو قرار دارند. می‌توانید جنگل‌های انبوه کاج، بلوط، توس، ارس و صنوبر را در دامنه تپه‌ها ببینید. در طول بهار، مسیر با گل‌های رودودندرون شکوفا شده، آراسته می‌شود. پستانداران کوچک و پرندگان در این منطقه زندگی می‌کنند.

منطقه نیمه آلپی (۳۵۰۰ تا ۴۰۰۰ متر)

همچنان که سفر خود را به سمت نامچه بازار، یکی از شهرهای پر جنب و جوش منطقه اورست، و دینگبوچه ادامه می‌دهید، متوجه خواهید شد که جنگل‌های انبوه شروع به کم شدن می‌کنند. گل‌های رودودندرون در این منطقه نیمه‌آلپی غالب هستند. به همین ترتیب، ارس، درختچه‌های مقاوم و توس نیز در اینجا به طور گسترده پراکنده شده‌اند.

منطقه آلپ (بالای ۴۰۰۰ متر)

وقتی از روستای دینگبوچه بالاتر بروید، مناظر خشن و درختانی را خواهید دید که کاملاً ناپدید می‌شوند. در اینجا، با وجود شرایط سخت محیط مرتفع، تنها تعداد کمی از گونه‌های سخت می‌توانند رشد کنند. می‌توانید گل‌های کوچک آلپی را ببینید که در میان صخره‌های لوبوچه و گوراک شپ، مانند جنتیانا و ادلوایس، رشد می‌کنند.

درختان و گیاهان رایج در مسیر کمپ اصلی اورست

جنگل‌های رودودندرون: نمی‌توان درباره گیاهان هیمالیا صحبت کرد و از گل صدتومانی، گل ملی نپال، نامی نبرد. ۸ گونه مختلف گل صدتومانی در منطقه اورست می‌رویند که از قرمز تیره تا صورتی و سفید متغیرند. می‌توانید آنها را در سراسر مسیر بخش پایینی از اواخر مارس تا آوریل ببینید.

کاج هیمالیا: کاج آبی هیمالیا گیاهی بلند و زیبا است که بر فراز مسیر بین لوکلا و نامچه قد برافراشته است. سوزن‌های بلند آن رنگ سبز مایل به آبی منحصر به فردی دارند.

درخت عرعر: این گیاه علاوه بر اینکه در منطقه آلپ رشد می‌کند، برای فرهنگ شرپا نیز یک گیاه مقدس است که از چوب معطر آن برای ساخت عود در صومعه‌ها استفاده می‌شود.

صنوبر نقره‌ای: این گیاه اغلب به صورت مخلوط با رودودندرون در کمربند کوهستانی نیمه آلپی یافت می‌شود. این گیاه در آب و هوای کوهستانی خنک‌تر رشد می‌کند.

درختان توس: درختان توس اغلب در نزدیکی خط بالایی رشد می‌کنند. این درختان پوست کاغذی دارند که به صورت لایه‌های نازک جدا می‌شود و به عنوان ماده نوشتاری برای متون مقدس بودایی استفاده می‌شود.

رودودندرون کوتوله: رودودندرون‌ها به بوته‌های فشرده‌ای تبدیل می‌شوند که با شرایط آلپی سازگار شده‌اند. وقتی به ارتفاعات بالاتر می‌رسید، می‌توانید آنها را ببینید.

گونه‌های بامبو: آنها در قسمت پایینی مسیر رشد می‌کنند که پناهگاهی برای پرندگان و حیوانات مختلف فراهم می‌کند.

گیاهان دارویی
منطقه اورست سرشار از گیاهان دارویی است که قرن‌هاست توسط مردم محلی برای درمان همه چیز از بیماری ارتفاع گرفته تا شکستگی استخوان استفاده می‌شود. برخی از آنها در زیر فهرست شده‌اند:

• یارساگومبا: این قارچ کرم ابریشم بسیار گرانبها، از بهترین و گران‌ترین داروهای تبتی است و درآمد حاصل از آن در بازار جهانی بسیار هنگفت است. لقب آن «طلای هیمالیا» است.
• گزنه هیمالیا: این گیاه برای غذا، فیبر و دارو استفاده می‌شود. مردم با استفاده از این گیاه سوپ گزنه درست می‌کنند و این یک غذای مخصوص محلی است که مردم واقعاً آن را دوست دارند.
• درمنه: از آن برای بخور دادن و به عنوان درمانی برای بیماری ارتفاع استفاده می‌شود.
• آویشن هیمالیا: این گیاه معطر در طب سنتی برای درمان بیماری‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد.

جدول: گیاهان رایج و محدوده ارتفاعی آنها

گل‌های زیبای منطقه اورست

در این راهنمای سفر به کمپ اصلی اورست، برخی از گل‌های زیبای منطقه اورست در زیر شرح داده شده‌اند:

گونه‌های رودودندرون: فراتر از رودودندرون‌های قرمز رایج، می‌توانید گونه‌های دیگری مانند رودودندرون گل سفید، رودودندرون زرد کمیاب و رودودندرون صورتی را نیز در صورت تیزبینی در طبیعت مشاهده کنید. رودودندرون سفید معمولاً در ارتفاع بالای ۳۵۰۰ متر رشد می‌کند و در ماه ژوئن شکوفا می‌شود.

خشخاش آبی هیمالیا: حتی اگر گیاه‌شناس نباشید، با دیدن این گل به وجد خواهید آمد. می‌توانید این گل را در ماه‌های جولای و آگوست در اطراف دره‌های دینگبوچه و چوکونگ در حال شکوفه دادن پیدا کنید.

پریمولاها: انگار خوشه‌های صورتی و بنفش شاد بعد از ذوب شدن برف‌ها ظاهر می‌شوند که در بهار و اوایل تابستان یافت می‌شوند.

ادلویس: این یک گل معروف آلپی است که در دامنه‌های سنگیِ روباز می‌روید.

سوسن کبری هیمالیا: این گیاه غیرمعمول و با ظاهری چشمگیر است که در ارتفاعات پایین‌تر مسیر کمپ اصلی اورست یافت می‌شود.

گل‌های پوتنتیلا: این گل‌های کوچک و زرد روشن در دامنه‌های آلپ یافت می‌شوند.

جنتیان‌های آلپی: این گل به خاطر رنگ آبی روشنش که در اواخر تابستان شکوفا می‌شود، شناخته شده است.

ارکیده‌های وحشی: آنها در جنگل‌های پست‌تر یافت می‌شوند، و گاهی اوقات در میان پوشش گیاهی متراکم پنهان می‌شوند.

بهترین فصل‌ها برای تماشای گل‌ها

بهار (مارس – مه): بهار زمان مناسبی برای شکوفایی گل‌های رنگارنگ است. در این فصل، برای گیاه‌شناسان و دوستداران طبیعت، مانند رویایی است که به حقیقت پیوسته است. رودودندرون‌ها در بهترین حالت خود هستند و زیباترین شکل‌های خود را به نمایش می‌گذارند. قسمت پایینی مسیر EBC به یک باغ گیاه‌شناسی تبدیل می‌شود و سفر پیاده‌روی را حتی لذت‌بخش‌تر می‌کند.

بادهای موسمی (ژوئن-آگوست): در طول فصل باران‌های موسمی، مناظر به شدت سرسبز هستند و بسیاری از گل‌های وحشی در هنگام بارندگی شکوفا می‌شوند. اگرچه این زمان از سال به عنوان فصل ایده‌آلی برای پیاده‌روی در نظر گرفته نمی‌شود، اما برای عکاسی از گل‌ها، این زمان از سال بهشت ​​است، زیرا نور و اشباع رنگ می‌تواند برای عکاسی پس از بارندگی فوق‌العاده باشد.

نکات عکاسی از گل‌ها

• صبح زود عکس بگیرید
• هر زمان که ممکن است از لنز ماکرو برای ثبت جزئیات گل استفاده کنید.
• روی پوشش گیاهی شکننده آلپ پا نگذارید
• هنگام طلوع آفتاب به دنبال گل‌های پوشیده از شبنم باشید
• از فیلتر پلاریزه برای کاهش تابش خیره کننده روی برگ‌های مومی استفاده کنید
• برای گرفتن عکس‌های رودودندرون، به زمین نزدیک شوید

سفر به کمپ اصلی اورست با حیات وحش

پستانداران یافت شده در منطقه اورست

اگرچه منطقه خومبو محیطی خشن و ناپایدار دارد، اما منطقه اورست از گونه‌های مختلفی از حیات وحش پشتیبانی می‌کند که برخی از آنها در این راهنمای گیاهان و جانوران مسیر کمپ اصلی اورست در زیر فهرست شده‌اند:

طاهر هیمالیا: این محتمل‌ترین حیوانی است که در طول سفر با آن مواجه خواهید شد. این حیوان دارای پوشش قهوه‌ای مایل به قرمز، شاخ‌های خمیده و یال منحصر به فردی در نرهای بالغ است. آنها در صخره‌های بین ۳۰۰۰ تا ۴۵۰۰ متری چرا می‌کنند و در اطراف نامچه و تنگبوچه دیده می‌شوند.

گوزن مشک: این حیوان کوچک و خجالتی از یک گوزن معمولی کوچکتر است. گوزن‌های مشک نر دارای دندان‌های نیش شمشیرمانند متمایزی هستند. بهترین فرصت برای دیدن این گوزن، صبح زود در نزدیکی لبه‌های جنگلی شهر پاکدینگ و نامچه است.

گورال هیمالیا: این حیوان از خانواده بزهای کوهی است که عموماً در زمین‌های کوهستانی شیب‌دار یافت می‌شود.

سرو هیمالیا: همچنین یک بز کوهی است که در دامنه‌های صخره‌ای و مناطق جنگلی متراکم یافت می‌شود.

پیکا: این خرگوش که معمولاً با نام خرگوش کوهی نیز شناخته می‌شود، در ارتفاعات بالاتر در زمین‌های سنگی و تخته‌سنگی زندگی می‌کند. حتی می‌توانید صدای جیرجیر زیر آنها را که در دره آلپی طنین‌انداز می‌شود، هنگام پیاده‌روی، اگر مسیر شلوغ نباشد، بشنوید.

سمور آبی گلو زرد: این پستاندار رنگارنگ و چابک، بسیار سریع حرکت می‌کند و در بالا رفتن از درختان مهارت دارد.

راسوی هیمالیا: آنها شکارچیان کوچک و سریعی هستند که در جنگل‌های منطقه آلپ یافت می‌شوند.

پلنگ برفی (نادر): این یکی از نادرترین حیوانات است که پوشش ضخیم خالدار و استتار عالی دارد. احتمال مشاهده این حیوان بسیار کم است.

روباه قرمز: این حیوان باهوش معمولاً در دره‌های مرتفع‌تر خومبو یافت می‌شود.

خرس سیاه هیمالیا (بسیار نادر): این حیوان قوی هیکل در جنگل‌های پست منطقه خومبو یافت می‌شود. این حیوان معمولاً از فعالیت‌های انسانی دوری می‌کند، بنابراین مشاهده آن نادر است.

فهرست کامل حیوانات در مسیر کمپ اصلی اورست

مسیر پیاده‌روی کمپ اصلی پرندگان اورست

چرا اورست بهشت ​​پرنده‌نگرهاست؟

بیش از ۲۰۰ گونه پرنده در پارک ملی ساگارماتا زندگی می‌کنند. ترکیبی از مناظر متنوع، از جمله جنگل‌های انبوه، علفزارهای آلپی، دره‌های رودخانه‌ای و صخره‌ها، خانه‌ای ایده‌آل برای پرندگان ایجاد می‌کند. بنابراین، اورست بهشت ​​پرنده‌نگرها است.

رایج‌ترین پرندگان در طول مسیر

برخی از رایج‌ترین پرندگانی که در طول مسیر یافت می‌شوند، در راهنمای گیاهان و جانوران کمپ اصلی اورست در زیر شرح داده شده‌اند:

مونال هیمالیا: این پرنده ملی نپال است که دارای ویژگی‌های رنگین‌کمانی در رنگ‌های مختلف است. می‌توانید آنها را در جنگل‌های نامچه و تنگبوچه مشاهده کنید.

قرقاول خونی: این پرنده معمولاً در جنگل‌های رودودندرون بالای ۳۰۰۰ متر یافت می‌شود. الگوهای قرمز و سبز روی بدن پرندگان نر آنقدر چشمگیر است که به سختی می‌توانید آنها را با چیز دیگری اشتباه بگیرید.

کبوتر برفی: این گونه در مناطق کوهستانی مرتفع زندگی می‌کند و به راحتی با پرهای خاکستری روشن خود قابل شناسایی است. این پرنده معمولاً در اطراف روستاها و صخره‌ها به صورت دسته جمعی در حال پرواز دیده می‌شود.

گراندالا: این یک پرنده هیمالیایی چشمگیر است که نرهای آن آبی روشن هستند، در حالی که ماده‌ها قهوه‌ای رگه‌دار هستند.

عقاب طلایی: این پرنده یکی از بزرگترین پرندگان شکاری است که در هیمالیا پرواز می‌کند و مهارت‌های شکار بسیار خوبی دارد، به طوری که می‌توان او را در حال اوج گرفتن بر فراز دره‌ها و تپه‌های مرتفع مشاهده کرد.

لامرژیر (کرکس ریش‌دار): این پرنده همچنین یکی از بزرگترین پرندگان شکاری جهان است که طول بال‌هایش به ۳ متر می‌رسد.

چاوچ نوک‌زرد: آنها پرندگانی با ارتفاع زیاد و منقاری زرد روشن هستند که معمولاً در اطراف روستاهای منطقه اورست دیده می‌شوند.

مرغ خورشیدی دم آتشین: این پرنده کوچک و با رنگ‌های درخشان، مختص مناطق جنگلی پست است. نرها، پرهای دم قرمز باشکوه و درخشانی دارند و غذای اصلی آنها شهد است.

چاوچ نوک قرمز: بدن این پرنده کوهستانی معروف به رنگ سیاه براق است در حالی که منقارش قرمز روشن و خمیده است. این پرنده معمولاً در گروه‌های کوچک یا جفت پرواز می‌کند.

کرکس گریفون هیمالیا: این پرنده لاشخور است و عمدتاً از لاشه حیوانات تغذیه می‌کند. همچنین نقش مهمی در پاکیزه نگه داشتن تنوع زیستی کوهستان دارد.

فهرست کامل پرندگان برای سفر به EBC

 نکات عکاسی از پرندگان

• دوربین دوچشمی برای رصد از راه دور همراه داشته باشید
• یک لنز زوم ۳۰۰ یا ۴۰۰ میلی‌متری همراه داشته باشید
• در طول ساعت طلایی، که زمان طلوع و غروب خورشید است، عکاسی کنید
• صبور باشید و از حرکات ناگهانی خودداری کنید
• صدای آواز پرندگان معمولی را یاد بگیرید

بهترین فصل‌ها برای دیدن گیاهان و جانوران

بهار (مارس – مه)
این محبوب‌ترین فصل کوه‌پیمایی است و دلیل خوبی هم دارد. رودودندرون‌ها شکوفه می‌دهند، پرندگان مهاجر بازمی‌گردند و پستانداران فعال‌تر هستند. مسیر پر از رنگ و حرکت است. هوا عموماً پایدار است و قبل از تشکیل ابرهای پیش از موسمی، دید بسیار عالی است.

تابستان/مانسون (ژوئن-آگوست)
بادهای موسمی منظره را به چیزی به شدت سبز و تقریباً تهاجمی تبدیل می‌کند. گل‌های وحشی در اوج خود هستند، آبشارها در هر دامنه تپه‌ای ظاهر می‌شوند و نور کیفیت اشباع خاصی دارد که عکاسان دوست دارند - البته اگر بتوانند با باران کنار بیایند. زالوها در ارتفاعات پایین‌تر رایج هستند.

پاییز (سپتامبر – نوامبر)
فصل پس از باران‌های موسمی، آسمانی صاف و بهترین مناظر کوهستانی سال را به ارمغان می‌آورد. تماشای پرندگان با عبور گونه‌های مهاجر بسیار عالی است و مناظر در ماه‌های اکتبر و نوامبر جلوه‌ای طلایی به خود می‌گیرند که به طور ویژه‌ای زیبا است.

زمستان (دسامبر – فوریه)
این سفر زمستانی سرد، آرام و طاقت‌فرسا، خلوت و زیبایی کاملاً متفاوتی را ارائه می‌دهد. برف ارتفاعات بالاتر را پوشانده است و برخی از حیوانات وحشی، مانند پلنگ برفی، ممکن است در جستجوی طعمه به ارتفاعات پایین‌تر بروند.

جدول مقایسه فصلی

فرهنگ شرپاها در امتداد کمپ اصلی اورست، راهنمای گیاهان و جانوران

شرپاها چه کسانی هستند؟
مردم شرپا ساکنان بومی دره خومبو هستند. اعتقاد بر این است که ریشه‌های اجدادی آنها به تبت در قرن‌ها پیش برمی‌گردد. در حالی که کلمه "شرپا" اغلب با کوهنوردی هیمالیا مرتبط است، آنها در واقع یک گروه منحصر به فرد با زبان، فرهنگ، لباس و تاریخ خاص خود هستند. اکثر شرپاها معیشت خود را از طریق ترکیبی از گردشگری، کشاورزی، دامداری، زراعت و تجارت می‌گذرانند.

سنت‌های شرپا

زندگی شرپاها ارتباط نزدیکی با سنت‌های خانوادگی، روستایی و صومعه‌ای دارد. اکثر روستاییان هنوز به کشاورزی محصولاتی مانند گندم سیاه و سیب‌زمینی وابسته هستند. آنها همچنین حیواناتی مانند گاومیش و دزوپکیو (ترکیبی از گاومیش و گاو) پرورش می‌دهند. جامعه شرپاها به خاطر مهمان‌نوازی گرمشان که باعث می‌شود مهمانان احساس کنند از خودشان هستند، بسیار شناخته شده است.

خانه‌های سنتی شرپا

بیشتر خانه‌های سنتی شرپاها از سنگ ساخته شده‌اند که به اندازه کافی محکم است تا آب و هوای سخت کوهستان را تحمل کند. خانه‌ها دارای سقف‌های مسطح و پنجره‌های بزرگی هستند که در ماه‌های سردتر، نور خورشید می‌تواند از آنها عبور کند. بالای پشت بام‌ها، پرچم‌های رنگارنگ دعا قرار می‌دهند که در باد تکان می‌خورند و منعکس کننده سنت عمیق معنوی هستند.

آشپزی شرپا

غذاهای شرپا ساده، سالم و سیرکننده هستند. محبوب‌ترین غذاهای شرپا عبارتند از Thenthuk (سوپ رشته فرنگی سنتی)، Tsampa (آرد جو بو داده)، خورش شرپا و چای کره. سیب‌زمینی نیز بخش مهمی از وعده‌های غذایی روزمره است که به روش‌های مختلفی پخته می‌شود.

جشنواره‌های شرپا

جشنواره مانی ریمدو: این جشنواره در صومعه تنگبوچه برگزار می‌شود و به مدت ۳ روز ادامه دارد. در این جشنواره رقص‌های ماسک‌دار منحصر به فرد، آیین‌ها و آهنگ‌های سنتی به نمایش گذاشته می‌شود.

جشنواره دومجی: این یک جشنواره تابستانی است که در نامچه و خومجونگ برگزار می‌شود و سالگرد تولد گورو رینپوچه، بنیانگذار بودیسم تبتی را گرامی می‌دارد.

لوسار (سال نو تبتی): این جشن در ماه‌های فوریه یا مارس با دعا، تجدید دیدار با خانواده، جشن‌ها و برنامه‌های سنتی برگزار می‌شود.

صومعه‌های معروف در مسیر پیاده‌روی کمپ اصلی اورست

صومعه تنگبوچه: این بزرگترین صومعه در منطقه اورست است که در روستای تنگبوچه واقع شده است. از اینجا می‌توانید منظره‌ای از کوه‌های زیبا را تماشا کنید.

صومعه پانگبوچه: این صومعه قدیمی‌ترین صومعه در منطقه خومبو است که به دلیل نیازهای معنوی مردم محلی عمیقاً مورد احترام آنها قرار دارد.

صومعه خومجونگ: این مکان در روستای خومجونگ واقع شده است، روستایی که به خاطر نگهداری بقایای پوست سر یتی شهرت دارد.

صومعه تیم: این صومعه یکی از آرام‌ترین صومعه‌های نپال است که تنها چند راهب و راهبه دارد و در فاصله بسیار کوتاهی از مسیر اصلی EBC واقع شده است.

صومعه کونده: نزدیک واقع شده است روستای کوندهکه در بالای شهر نامچه بازار قرار دارد. شما می‌توانید زندگی مذهبی روزمره جوامع شرپا را در اینجا شاهد باشید.

آداب بازدید از صومعه در این مسیر پیاده‌روی در کمپ اصلی اورست - راهنمای گیاهان و جانوران   

• پوشیدن لباسی که شانه‌ها و زانوها را بپوشاند
• قبل از گرفتن هرگونه عکس در صومعه، اجازه بگیرید
• چرخاندن چرخ‌های دعا و قدم زدن در اطراف استوپاها در جهت عقربه‌های ساعت
• درآوردن کفش‌ها قبل از ورود به نمازخانه اصلی
• اگر در زمان بازدید دعا یا مراسمی در حال انجام است، آرام صحبت کنید

نمادهای بودایی و میراث معنوی

در این راهنمای سفر به کمپ اصلی اورست، در مورد گیاهان و جانوران، می‌توانید با نمادها و میراث معنوی بودایی آشنا شوید که به طور خلاصه در زیر توضیح داده شده‌اند:

پرچم‌های دعا: این مسیر پیاده‌روی با پرچم‌های رنگارنگ دعا که در باد تکان می‌خورند، مزین شده است. اعتقاد بر این است که وقتی آنها تکان می‌خورند، برکت را به محیط اطراف می‌فرستند.
سنگ‌های مانی: آنها اغلب در امتداد مسیرها و ورودی‌های روستاها دیده می‌شوند. آنها سنگ‌هایی هستند که با مانترای اوم مانی پادمه هوم حکاکی شده‌اند. هنگام پیاده‌روی باید آنها را در سمت راست خود نگه دارید.

چورتن‌ها و استوپاها: آنها سازه‌های گنبدی شکلی هستند که حاوی یادگارهای بودایی می‌باشند.

چرخ‌های دعا: آنها حاوی متون مقدسی هستند که باید در جهت عقربه‌های ساعت چرخانده شوند.

کوه‌ها و باورهای مقدس: برای شرپاها، این کوه‌ها صرفاً شکل‌گیری خشکی نیستند، بلکه اقامتگاه خدایان هستند، بنابراین پوجا معمولاً توسط اکثر کوهنوردان شرپا قبل از اقدام به هرگونه کوهنوردی در ارتفاعات بالا انجام می‌شود.

گردشگری فرهنگی و حیات وحش مسئولانه

موارد زیر مواردی هستند که می‌توانید از این راهنمای سفر به کمپ اصلی اورست برای گیاهان و جانوران بیاموزید:

هیچ ردپایی از اصول باقی نمانده: شما باید در قبال زباله‌هایی که می‌آورید مسئول باشید و آنها را بی‌دقت دور نریزید. می‌توانید از آزمایش‌های علامت‌گذاری شده‌ی خوب برای جلوگیری از آسیب رساندن به گیاهان ضعیف استفاده کنید.

احترام به جوامع محلی: وقتی از یک صومعه و روستا بازدید می‌کنید، همیشه باید به آنها احترام بگذارید و مودب باشید. بدون اجازه از آنها عکس نگیرید.

حفاظت از زیستگاه‌های حیات وحش: هنگام پیاده‌روی، فقط در مسیرهای مشخص‌شده قدم بزنید و از مسیرهای دیگری که راهنمای شما توصیه نمی‌کند، اجتناب کنید. به همین ترتیب، هرگز نباید به حیوانات وحشی غذا بدهید.

حمایت از کسب و کارهای محلی شرپا: شما می‌توانید راهنماها و باربرهای محلی را استخدام کنید، و همچنین با کمک آژانس کوهنوردی خود، چایخانه‌های محلی را انتخاب کنید.

نتیجه‌گیری راهنمای پیمایش کمپ اصلی اورست در مورد گیاهان و جانوران

سفر به کمپ اصلی اورست چیزی بیش از یک تجربه شگفت‌انگیز از مناظر کوهستانی است. در آنجا از میان جنگل‌های مسحورکننده عبور خواهید کرد، برخی از حیوانات نادر هیمالیا و همچنین فرهنگ اصیل شرپا را خواهید دید. عنصر معنوی نیز در بسیاری از صومعه‌های باستانی، پرچم‌های دعا، دیوارهای مانی و روستاها یافت می‌شود.

با افزایش ارتفاع، مناظر در حال تغییر شگفت‌انگیز می‌شوند؛ طیف وسیعی از اکوسیستم‌ها و مناظر زیبا یکی یکی ظاهر می‌شوند. ممکن است با پرندگان رنگارنگ، گل‌های مرتفع و زندگی سنتی که سال‌هاست محافظت می‌شود، روبرو شوید. رسیدن به خود EBC برای بسیاری یکی از بزرگترین دستاوردها است، اما چیزی که آنها به عنوان خاطره‌انگیزترین تجربه می‌دانند، گیاهان و جانوران، فرهنگ شرپا و زندگی روزمره آنهاست.

بخش سQالات متداول

• چه حیواناتی را می‌توانید در مسیر کمپ اصلی اورست (EBC) ببینید؟
  شما می‌توانید حیات وحش متنوعی مانند بز کوهی هیمالیا، روباه قرمز، راسوی هیمالیا، سمور گلو زرد، پایکا، گوزن شمالی، آهوی مشک و بسیاری دیگر را مشاهده کنید.
• آیا پلنگ برفی در منطقه اورست وجود دارد؟
  بله، پلنگ برفی در منطقه اورست وجود دارد، اما دیدن آن بسیار رایج است. با این حال، بهترین شانس برای دیدن آن می‌تواند در زمستان باشد، اگر شانس زیادی داشته باشید.
• بهترین فصل برای دیدن رودودندرون‌ها در مسیر EBC چیست؟
  فروردین، اردیبهشت و اواخر اسفند، دوره زمانی بهار را تشکیل می‌دهند. در این زمان از سال می‌توانید گل‌های صدتومانی شکوفا شده را در امتداد مسیرهایی که پوشیده از گل‌های رنگارنگ هستند، ببینید.
• چند گونه پرنده در پارک ملی ساگارماتا زندگی می‌کنند؟
  طبق داده‌های فعلی، بیش از ۲۰۰ گونه پرنده در این پارک گزارش شده است، از جمله چندین پرنده هیمالیایی.
• کدام صومعه در مسیر کمپ اصلی اورست از همه معروف‌تر است؟
  صومعه تنگبوچه تاکنون محبوب‌ترین صومعه‌ای است که در راهنمای گیاهان و جانوران کوه‌پیمایی کمپ اصلی اورست بازدید می‌شود. این صومعه همچنین یکی از مراکز معنوی اصلی منطقه خومبو محسوب می‌شود.
• آیا می‌توانید در طول سفر از صومعه‌ها بازدید کنید؟
  البته، کوهنوردان می‌توانند در طول مسیر از تقریباً همه صومعه‌ها بازدید کنند. اما مهم است که لباس مناسبی بپوشند. برخی از آنها ممکن است برای ورود هزینه کمی دریافت کنند.
• پرنده ملی نپال چیست؟
  مونال هیمالیا (دانفه) پرنده ملی نپال است.
• گل ملی نپال چیست؟
  گل صد تومانی (Rhododendron arboreum) گل ملی نپال است که در نپال با نام لالی گوراس نیز شناخته می‌شود. این گل در فصل بهار به رنگ‌های قرمز، صورتی و سفید در دامنه‌های تپه‌های هیمالیا می‌روید.
• آیا در مسیر EBC گیاهان دارویی وجود دارد؟
  بله، در اطراف مسیرهای پیاده‌روی کمپ اصلی اورست (EBC)، گیاهان دارویی زیادی مانند یارساگومبا، گزنه هیمالیایی، درمنه و آویشن وجود دارد.
• کوهنوردان چگونه می‌توانند به حفاظت از حیات وحش و فرهنگ اورست کمک کنند؟
  کوهنوردان می‌توانند با پیاده‌روی در مسیرهای مشخص‌شده و عدم ایجاد مزاحمت برای حیوانات، به حفظ حیات وحش و فرهنگ اورست کمک کنند. آن‌ها علاوه بر اجتناب از دخالت در طبیعت و احترام به آداب و رسوم فرهنگی جوامع محلی، باید زباله‌هایی را که تولید می‌کنند با خود به پایین کوه ببرند.